Terug
Deze site is voor het laatst bijgewerkt 30-05-2003 ©The Sounding Burrows


In september 1993 kwam mijn eerste Lakelandje bij mij, een klein grizzle and tan manneske dat ik de naam Tryfan heb gegeven.



En hij was niet alleen zelf een schattige pup om te zien, hij bleek later ook een fantastisch gezelschap voor pupjes te zijn. Hij was z gelukkig toen ik hem Ashop gaf:)


Tryfan met Ashop toen ze net was aangekomen (ca. 6 maanden oud)


Vondel and Tryfan, die de wacht houden over klein Ashopje.

Hij was de beste en liefste vriend die je je maar kunt voorstellen. Altijd aan mijn zijde, altijd in voor een lolletje, maar ook bereid rustig aan mijn voeten te slapen als ik moest studeren, meteen gereed om me op te peppen als ik niet vrolijk was en dubbel vrolijk als ik ook vrolijk was. Het zonnetje in mijn leven. Omdat hij zo'n fantastische vertegenwoordiger van zijn ras was, heb ik nu een hele berg van die opgewekte ondeugden in huis en ik wil nooit meer zonder zijn!


Altijd gek op de camera, z'n hoofdje scheef om te vragen of ik hem soms op de foto wilde zetten ...

En naast al zijn andere kwaliteiten zag hij er ook nog eens niet slecht uit!


Een prachtig portret ...



en wie dacht je dat er model had gestaan voor mijn logo?

Ook op zijn oude dag was hij nog steeds gek op puppies en jonge honden.


Dit vond hij zo gezellig;-P

Door Tryfan ben ik er achter gekomen dat het hebben van een hond pure lol kan zijn zonder nadelen. Hij ging mee op urenlange wandelingen, maar je kon hem ook in een tas stoppen en dan bleef hij daar keurig zitten; hij liep graag mee naast de fiets, maar zat net zo makkelijk in het mandje op de fiets; hij ging graag mee met de auto - zelfs toen we eens een rit naar Frankrijk maakten en het gehuurde huisje aldaar een ramp bleek en we de volgende dag meteen weer terugreden: 1800 km gereden in twee dagen en hij vond het allemaal prima. Hij kon urenlang alleen thuis zijn zonder een krimp te geven (maar ik kon er niet goed tegen lang zonder mijn Tryfan te zijn!), altijd goed met andere honden en een prachtig rolmodel voor mijn pups. Hij was gek op de camera, dus ik heb talloze foto's van hem (helaas voornamelijk analoog - ik moet maar eens gaan scannen;-P) want hij bleef staan of zitten zoals ik hem vroeg.

Hij is mee geweest naar mijn werk - en iedereen viel op hem ...

Hij is met me mee geweest naar de universiteit - en iedereen viel op hem ...

Hij is met me naar behendigheidstraining geweest - en iedereen viel op hem ...

Toen ik in Schotland een tweede Lakelandje ging halen (wat niet door ging, maar dat is een ander verhaal) bleef hij drie dagen bij mijn moeder - en ze was gek op hem (altijd al;-P) - en hij gaf geen enkel probleem, maar toen ik terugkwam werd hij helemaal gek. Dat is nog eens houden van!

We zijn samen naar Lakelandclubdagen geweest - en iedereen was verbaasd dat hij zo stil en goed opgevoed was ...

Tien jaar lang was hij mijn schaduw, mijn eeuwige gezel, die maar heel weinig vroeg, maar zoveel gaf. Ik zal hem vreselijk missen.

Mijn lief, lief manneske, ik zal je nooit vergeten.





divider