The Sounding Burrows' Artikelen

Wie of wat zijn
The Sounding Burrows?

Contact

Als je graag iets voor me mee wilt nemen: hoeft niet, maar wil je het echt, dan is dat natuurlijk heel leuk!
Alleen ...
Ik houd niet van chocola, ik drink geen wijn of andere alcoholische dranken en ik ben allergisch voor bloemen (ik heb niet eens een vaas in huis!).
Waar je me wel erg blij mee maakt, is onderstaande.
Alvast bedankt!

04-03-2026

Kleurbehoud is genetisch behoud

Wie me een beetje kent, weet dat ik het nogal eens heb over de kleur 'lever'.
Voor wie denkt dat ik me daar zo mee bezig houd omdat ik die bijna pastelachtige kleur zo mooi vind, ummm nou nee. Mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar zwart en blauw.
Als kind viel ik erg voor de Kerry Blue terrier, maar toen ik eenmaal zo'n hond geaaid had, was het over met de liefde. Oeps ...
Nee, serieus: ik ben voor veel dingen allergisch en de structuur van een geknipte vacht vind ik niet prettig aanvoelen. Een kwestie van voorkeur denk ik. Ik ben opgegroeid met Airedales en ik houd van zo'n hardere, ruwe vacht.
Maar de voorkeur voor zwart en de kleur 'blauw' zoals van de Kerry Blue terrier bleef.
Al moet ik toegeven dat de kleur me inmiddels niet meer zo heel veel uitmaakt: ik ben gewoon gek op Lakelands. Punt uit.
Ik blijf me wel inzetten voor het behoud van de zeldzamere kleuren, maar dat is een principe kwestie ;)
Als ik een mooie pup in het nest heb met een karakter wat past bij de groep, dan is dat het belangrijkste.
Maar omdat ik niet alles kan aanhouden wat ik leuk vind - er zijn grenzen aan hoeveel werk een mens kan verzetten op een dag :P - probeer ik zoveel mogelijk gewenste eigenschappen per pup terug te vinden. Dus bij gelijke kwaliteit kies ik de pup die de kleur heeft waar ik op dat moment het meeste behoefte aan heb om die kleur voor de toekomst te behouden.

Maar waarom maak ik me dan zo druk om kleur?

Omdat dit een kleur is die bij het ras hoort en m.i. zou het zonde zijn als we dat verliezen.
Ik heb diezelfde instelling altijd al gehad voor zwart en blauw en 30 jaar geleden zag je die niet of nauwelijks en nu zijn er geregeld zwarte puppen wereldwijd te vinden en wordt er ook flink mee geshowd.
Top!

Hetzelfde geldt overigens voor black and tan en blue and tan Lakelands.
In Nederland en de ons omringende landen werd deze kleur steeds zeldzamer. Toen ik in 1993 aan mijn eerste Lakelandje begon was rood zeldzaam en waren grizzle and tan en black and tan de standaard kleur.
Maar door de jaren heel is men steeds meer rood gaan fokken.
Rood is een prima kleur op zich, maar uit een rode hond kun je geen andere kleur krijgen. Die kan zelf alleen rode pups geven. Combineer je zo'n hond met een andere kleur, dan kun je wel variatie in kleuren krijgen én ook rode puppen, maar als je rood met rood kruist kun je alleen maar rode puppen krijgen (en best wel veel fokkers doen dat).
Of in een heel zeldzaam geval zwart als de voorouders van de rode ouders zwarte honden waren.
Dit is echter bijna nooit het geval.

In ieder geval werd door de jaren heen het aandeel rode Lakelands in onze omgeving steeds groter en de zadelpatronen steeds lichter. Bijna alle pups, die niet rood waren, waren/zijn red grizzle of een licht grizzle and tan.
Het probleem hiermee is dat als je de donkerdere kleuren zoals black and tan en blue and tan eenmaal kwijt bent, je dit niet terugkrijgt.
Vandaar dat ik heel blij was dat ik zo'n 15 jaar geleden Daft Hazle vom Hause Delissen kon importeren, die een aardig donkere grizzle and tan was én nog blijer was ik met de geboorte van The Sounding Burrows Trystan, de zoon van mijn uit de UK geïmporteerde leverkleur dame Kelda Chestnut Burrows, die blue and tan is met een wel heel erg groot rugdek.
Sindsdien is het aantal blue and tan en black and tan hondjes in mijn huishouden aanzienlijk toegenomen, want zoals gezegd: ook deze kleur dient m.i. behouden te blijven.
En drie jaar geleden heb ik dat helemaal weten te verzekeren door de aanschaf van Arcediano de Mazorgan (oftewel Percy). Mijn prachtige blue and tan reu uit Spanje uit Spaans/Russische bloedlijnen.

Onderaan heb ik voorbeeldfoto's staan van de kleuren (m.u.v. rood en wheaten - daar heb ik geen foto's van van volwassen Lakeys, alleen van puppen), voor nu eerst de beschrijving van de kleuren.

Blue and tan is zoals mijn Dint en Haize, black and tan lijkt er heel erg op, alleen is het rugdek dan echt zwart en niet grijsblauw (soms is het verschil heel moeilijk te zien en bij puppen is het verschil sowieso niet te zien tot ze een paar maanden oud zijn), bij een grizzle and tan is het rugdek wat kleiner en zit er wat meer 'rood' haar doorheen. Rood is hoe de kleur heet die de benen en het hoofd hebben. De meeste mensen zullen dat waarschijnlijk geel of wheaten of tarwekleur noemen, maar de officiële naam is dus rood of tan. Tan mag ook als het de benen en het hoofd betreft :)

Bij red grizzle is het rugdek nog kleiner en als volwassen hond blijft er alleen nog een klein streepje over op de schouders.
Het verschil tussen deze kleuren is als klein pupje best moeilijk te zien, want ze worden allemaal zwart met gouden randjes aan hoofd, oren en voeten geboren. Ze kleuren later pas op.

Ok, daarnaast hebben we dus zwart of blauw. Beide worden zwart geboren en pas na een paar maanden kun je zien wie zwart blijft en wie blauw wordt. En voor wie dat grijs noemt: ja het lijkt grijs, maar het wordt blauw genoemd! Zo werkt dat in de hondenwereld ;)

Een rode Lakeland is zoals Dint maar dan zonder rugdek. Alles is de kleur van haar hoofd en benen.
Er bestaat ook nog een kleur die heet wheaten (tarwe), wat nog lichter is dan rood.
Mijn Orchid kon die kleur vererven en heeft in totaal drie wheaten pups gehad.

Lever is net als wheaten een heel zeldzame kleur en in tegenstelling tot zwart en blauw ook heel moeilijk te fokken.
Want lever is volledig recessief. Dat wil zeggen dat beide ouders het gen ervoor moeten dragen, maar dat kun je niet zien aan de buitenkant. Alleen bij een hond die zelf leverkleur is, weet je dat alle puppen het gen zullen dragen, maar bij hún puppen is het gokken.
Gelukkig bestaat er tegenwoordig een dna test om dit na te gaan en dat maakt het mogelijk de kleur verantwoord te fokken.
Geweldige uitvinding die dna-testen.

En voor wie het zich afvraagt:de Lakeland is een heel gezond ras. We hebben geen erfelijke rasgebonden problemen in het ras, dus daar hoeven we geen dna testen voor te doen.
Er wordt wel dna afgenomen bij de puppen (beetje speeksel) door de medewerker van de Raad van Beheer, maar dit is om te bewijzen dat de ouders die op de stamboom staan ook daadwerkelijk de ouders zijn.

Als je wilt weten hoe leverkleur er nu eigenlijk uitziet: alles wat normaal gesproken zwart of blauw (grijs) is, is bij een leverkleur hondje zacht beige tot diep bruin.

Neus, lippen, oogranden en voetzooltjes zijn zachtbeige. De kleur van de vacht kan verschillen. Daarom kennen we drie varianten.
Volledig lever (full liver).
Daarbij is de hele vacht melkchocolade bruin.
Zelf heb ik nog nooit een full liver gehad of zelfs maar in levende lijve gezien, maar een vriendin in Engeland heeft er een. Branston.

Kopstudie Branston

Branston

Iets gebruikelijker is liver and tan
Daarbij is het zadel op de rug, wat groot of klein kan zijn, bruin en benen en hoofd zijn rood.
Mijn Chess, geïmporteerd uit Engeland in 2013, dus inmiddels een dame op leeftijd, is een liver and tan.

Chess, ca 1 jaar oud

En tot slot is er red liver
Dat is een rood Lakelandje, maar dan met beige neus, lippen, oograndjes en voetzooltjes. Verder kun je het niet zien. Ik heb er op dit moment geen voorbeeld foto van.

Lever is trouwens een kleur die bij heel veel dieren voorkomt. Er zwemt ergens een leverkleur orca rond en een leverkleur pinguin.

Dit is een leverkleur gans

De naam voor 'lever' verschilt in heel veel dieren.
Bij koeien spreken we van rood bont in plaats van zwart bont, bij zeehonden noemen ze het 'ginger', men noemt het bij sommige hondenrassen ook wel 'lemon' (bijvoorbeeld de dalmatiner) en abusievelijk wordt de kleur ook wel albino genoemd.
Maar het principe is bij allemaal hetzelfde: dat wat normaal zwart is wordt zacht bruin of beige.

Omdat de kleur volledig recessief is, is hij bij veel dieren zeldzaam, maar bij andere heel algemeen.
Er is één orca bekend in die kleur en één leverkleur pinguin.
Maar roodbonte koeien zijn heel gewoon.
En de Nova Scotia Duck Tolling Retriever kende ik vroeger alleen in de leverkleur variant (blijkbaar zijn er ook exemplaren met een zwarte neus, maar ik ken ze alleen met een bruin neusje). De bruine labrador is leverkleur.

De moeite waard om de kleur te behouden, wat mij betreft. Want het is precies dat: gewoon een kleur.
En wat is de genetisch waarde van de verschillende kleuren?
Donkere kleuren hebben over het algemeen een betere vachtstructuur dan lichtere kleuren.
Door de donkere kleuren in de lijn te houden, voorkom je dat lichte kleuren als rood, wheaten en lever steeds zachter en wolliger van vacht worden en daarmee ontrimbaar.
Maar er zijn ook karakterverschillen. Toegegeven, al heb ik al meer dan 30 jaar Lakelands, de 'testgroep' is te klein om hier 100% zekerheid in te kunnen hebben, want het kan samenhangen met de bloedlijn waaruit de hond komt en niet zozeer samenhangen met de vacht, maar in mijn ervaring zijn er wel degelijk gedragsverschillen tussen de verschillende kleuren. Zo zijn de zwarte en blauwe Lakelands slimmer dan de andere kleuren. En de grootste zonaanbidders ;)
De leverkleur zijn de grootste humoristen met echt malle streken.
De rode zijn moeilijker in een groep te houden en vechten in die situatie makkelijker.
De blue and tans en black and tans zijn het eigenwijst, en hebben het meest een eigen mening, maar zijn wel het makkelijkste te trainen.

Uitzondering hierop: ik heb nu een dametje Blossom, dochter van Dint. Zij is black and tan en haar vader is uit mijn zwarte lijn (is ook zwart). Blossom is de eerste Lakeland die ik heb die niet zwart is, maar wel net zo slim en geraffineerd is als mijn oorspronkelijke zwarte lijn. Ze lijkt totaal niet op haar moeder in karakter. Terwijl haar halfzus Haize, een blue and tan dame, óók een zwarte vader heeft uit mijn zwarte lijn, maar zij is als twee druppels water met haar moeder. In uiterlijk en in gedrag.
Zo blijft het altijd een avontuur ;)

Nog wat foto's:

Mijn Dint, een zeer donkere blue and tan, met de puppen van haar eerste nest.

Chess, inmiddels acht jaar oud. Haar rugdek is gereduceerd tot een vage vlek lichtbeige haar op haar schouders.
Naast haar haar zoon Trystan, een bleu and tan van zes jaar oud.
Hij zal altijd zo donker van zadel blijven.

Nog een keertje Dint's puppen.

Een van Dint's puppen met zeven weken.
Let op de groene ogen. Bij andere kleuren zijn de ogen op deze leeftijd nog blauw.
Bij leverkleur zijn ze groen.
Zowel het blauw als het groen verdwijnt na een paar weken. Blauw wordt donkerbruin tot zwart.
Groen wordt hazelnoot bruin tot lichtbeige.